Ramon Dixon

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem. Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Non est igitur voluptas bonum.

Bonum incolumis acies: misera caecitas. Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia? Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Duo Reges: constructio interrete. Qui autem esse poteris, nisi te amor ipse ceperit? Stulti autem malorum memoria torquentur, sapientes bona praeterita grata recordatione renovata delectant. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti. Vadem te ad mortem tyranno dabis pro amico, ut Pythagoreus ille Siculo fecit tyranno? Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem;

Nam memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae volo. Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Quodsi vultum tibi, si incessum fingeres, quo gravior viderere, non esses tui similis; Ita fit cum gravior, tum etiam splendidior oratio. Est autem etiam actio quaedam corporis, quae motus et status naturae congruentis tenet; Sed quae tandem ista ratio est? Qui enim voluptatem ipsam contemnunt, iis licet dicere se acupenserem maenae non anteponere. Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante.

Sed quid attinet de rebus tam apertis plura requirere? Atque ab his initiis profecti omnium virtutum et originem et progressionem persecuti sunt. Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Quicquid porro animo cernimus, id omne oritur a sensibus; Ex quo, id quod omnes expetunt, beate vivendi ratio inveniri et comparari potest. Quod quidem nobis non saepe contingit. Quid, quod homines infima fortuna, nulla spe rerum gerendarum, opifices denique delectantur historia?