Corporis Non vero mallem animo

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. Iam quae corporis sunt, ea nec auctoritatem cum animi partibus, comparandam et cognitionem habent faciliorem. Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae. Collatio igitur ista te nihil iuvat. Virtutis, magnitudinis animi, patientiae, fortitudinis fomentis dolor mitigari solet. Iubet igitur nos Pythius Apollo noscere nosmet ipsos. Duo Reges: constructio interrete. Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus; Non est enim vitium in oratione solum, sed etiam in moribus. Qua ex cognitione facilior facta est investigatio rerum occultissimarum.

Nunc vero a primo quidem mirabiliter occulta natura est nec perspici nec cognosci potest. Ita similis erit ei finis boni, atque antea fuerat, neque idem tamen; Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere. Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. In quo etsi est magnus, tamen nova pleraque et perpauca de moribus. Duo enim genera quae erant, fecit tria. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Idem fecisset Epicurus, si sententiam hanc, quae nunc Hieronymi est, coniunxisset cum Aristippi vetere sententia. Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Sed haec ab Antiocho, familiari nostro, dicuntur multo melius et fortius, quam a Stasea dicebantur.

Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Primum quid tu dicis breve? Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Nisi autem rerum natura perspecta erit, nullo modo poterimus sensuum iudicia defendere. Si alia sentit, inquam, alia loquitur, numquam intellegam quid sentiat;

Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn. Cur iustitia laudatur? Theophrastus mediocriterne delectat, cum tractat locos ab Aristotele ante tractatos? Huic mori optimum esse propter desperationem sapientiae, illi propter spem vivere. Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Propter nos enim illam, non propter eam nosmet ipsos diligimus. Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere?