Sit si indignum constructio Ego

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Ut in geometria, prima si dederis, danda sunt omnia. Nihilne est in his rebus, quod dignum libero aut indignum esse ducamus?

Duo Reges: constructio interrete. Utram tandem linguam nescio? Mihi enim satis est, ipsis non satis. Quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? Quae est igitur causa istarum angustiarum? Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.

Licet hic rursus ea commemores, quae optimis verbis ab Epicuro de laude amicitiae dicta sunt. Dicam, inquam, et quidem discendi causa magis, quam quo te aut Epicurum reprehensum velim. Ego quoque, inquit, didicerim libentius si quid attuleris, quam te reprehenderim. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Nec lapathi suavitatem acupenseri Galloni Laelius anteponebat, sed suavitatem ipsam neglegebat;

Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Quis enim confidit semper sibi illud stabile et firmum permansurum, quod fragile et caducum sit? Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Quis Pullum Numitorium Fregellanum, proditorem, quamquam rei publicae nostrae profuit, non odit? Nemo igitur esse beatus potest. Nam et a te perfici istam disputationem volo, nec tua mihi oratio longa videri potest. Hic ego: Pomponius quidem, inquam, noster iocari videtur, et fortasse suo iure. Eaedem res maneant alio modo. Quoniam, si dis placet, ab Epicuro loqui discimus. Nam illud quidem adduci vix possum, ut ea, quae senserit ille, tibi non vera videantur. Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret?